Nużeniec to pasożyt należący do grupy roztoczy, który bytuje na skórze człowieka. Umiejscawia się w mieszkach włosowych oraz gruczołach łojowych. Może znajdować się na skórze głowy, nosie, wokół oczu, ust, na uszach, brwiach, brodzie.
Cykl rozwojowy nużeńców na skórze człowieka trwa 3-4 tygodnie. Rozwojowi nużeńca najbardziej sprzyja temperatura wynosząca około 37° C. Zabójcza dla nużeńca jest temperatura 54° C. Ich główne pożywienie stanowią składniki łoju oraz komórki skóry.
Nużeniec unika światła słonecznego, dlatego z mieszków włosowych wychodzi głównie w godzinach nocnych. Z tego powodu dolegliwości mogą stawać się w tym czasie bardziej dokuczliwe.
Nużeniec bytuje na skórze praktycznie każdej osoby, tak jak wiele innych bakterii czy roztoczy. Problem pojawia się gdy zaczyna nadmiernie się rozmnażać, co prowadzi do rozwoju choroby skóry – nużycy.
Nużeniec często rozwija się u osób, które mają obniżoną odporność odporność, zaburzenia hormonalne lub są alergikami. Do innych czynników należy: zawód, rodzaj skóry, choroby, standard życia, a także w dużej mierze nawyki higieniczne. Nużeniec częściej atakuje osoby w podeszłym wieku ok. 60-70 r.ż.
Zakażenie nużeńcem występuje poprzez kontakt z osobistymi przyborami zakażonej osoby, u okulisty, fryzjerki lub kosmetyczki. Często wywołuje takie objawy jak zaczerwienie, łuszczenie, suchość oka, świąd.
W początkowej fazie zakażenie nużeńcem może nie dawać żadnych objawów, co opóźnia wdrożenie leczenia.
Leczenie nużycy jest procesem trudnym i długotrwałym.